Dit moet je een keer met eigen ogen gezien hebben. De bizarre wereld rond Göreme vol tufsteenkegels, dalwanden als duiventillen, rotsblokken op griezelig dunne zandsteenzuilen. Zo’n ondergrondse stad van negen verdiepingen met kapellen, eetzalen en huizen. De luchtschachten zien die in de oudheid al de airconditioning verzorgden voor 4000 gevluchte mensen. Dat wil je het liefst wandelend ervaren. Door de Vallei van de Liefde lopen, of door de Rode Vallei, de Duivenvallei of de Vallei van de kloosters. Dan ga je vanzelf proberen om die duizenden kleurtinten in witte, gele, roze, oker en roodkleurige tufsteen zo mooi mogelijk te fotograferen. Maak er een bijzondere tijd van in een bizar landschap.

Tot voor kort kon je het beter niet doen,Turkije en Griekenland in één adem noemen. Die spanning is nu verdwenen. In Turkije is met de economische groei het zelfvertrouwen gegroeid, Griekenland heeft in veel opzichten een (stevige) stap terug moeten doen. De twee staan nu op goede voet met elkaar. Nu mag het gewoon: van Griekse pracht en van Turkse cultuur tegelijk genieten. Nergens kan het mooier en fijner dan aan de westkust van Turkije, in Carië.

Griekse grootheid in het Artemision van Efese, in de reusachtige Apollotempel in Didyma of in het ‘Manhattan van de oudheid’ Milete. Vroegchristelijke devotie aan het Bafa-meer in de vele kloosters in geïsoleerd Latmos. Overrompelende gastvrijheid en menselijke warmte ingebakken in de rijke Turkse erfenis. STAPReizen maakt er een prachtige mix van en voegt er een programma met wandelingen aan toe: zelf bedacht, zelf uitgezet, zelf voorgelopen, zelf genoten. Intens genoten! Carië: uitverkoren stukje op aarde.

Elk jaar komen er duizenden fotografen voor naar Italië. Alleen hiervoor: de strakke lijnen van  lijnrecht geploegde kleiheuvels met daarin de poderes en pieves – boerderijen en kerken - majestueus gelegen op heuveltoppen, rijen cipressen uitstekend boven de met ochtendmist gevulde dalen. Het is de Val d’Orcia, Italië's schatkamer in het achterland van Siena, één van de mooiste man-made landschappen van de wereld en terecht uitgeroepen tot werelderfgoed.

Het is een landschap dat refereert aan kunst, het wandelen is er bijna bijna een kunstervaring. Want word je al niet gegrepen door het lijnenspel van glooiende heuvels, akkers en cipressen, dan val je toch zeker voor de uitzonderlijke charme van plaatsjes als San Quirico, Montalcino, Pienza en Montepulciano. De regie van dit feestje vindt plaats in een prachtig gelegen boerderij. De ligging op een geïsoleerde heuveltop in de buurt van San Quirico garandeert prachtige uitzichten in alle windrichtingen en is ook ideaal startpunt van de wandelingen.

Het was een BBC-serie met de titel: 'unforgettable walks to take before you die ..." en Lycië stond hoog genoteerd op het lijstje. STAP onderstreept die hoge notering van harte. De kustlijn van Lycië is zo goed als onaangedaan: doodstille, azuurblauwe baaien en zeeden-groene berghellingen. Maar het meest overrompelende is wel de intieme relatie die je als wandelaar aangaat met het verleden, het is bijna een liefdesrelatie. Dag in, dag uit loop je van antiek theater naar kruisvaardersburcht. En daarna neemt een heel aantrekkelijk heden het over, zonder fast-food restaurants en O,O Cherso's. Om dat gevoel te versterken hebben we voor dit arrangement twee innemende, gastvrije onderkomens uitgekozen. "Wat ik zocht in Griekenland, vond ik in Lycië" schreef een STAP-klant op zijn evaluatie. Ga het zelf ontdekken ...

Net als Sicilië leent de Peloponnesos zich uitstekend voor een combinatie van wandelen en cultuur. Wat te denken van Agamemnons paleis in Mycene, Spartaans ‘afzien’ tussen de ruïnes van het klassieke Sparta, de 100 meter sprinten in het oude stadion van Olympia? En er is meer: in Mystras geniet u van hoogstaande Byzantijnse kunst, slapen in de oude middeleeuwse burcht van Monemvasia is een ware belevenis. Landschappelijke hoogtepunten zijn er minstens evenveel: prachtige wandelingen over kliffen naar Kaap Malea en kaap Tenaro. Deze reis begint in het sfeervolle Nafplion en sluit af op de plek waar de Olympische Spelen ontstonden. In die tussentijd heeft u een uitzonderlijk mooi en diepzinnig Griekenland leren kennen.

...en dat ik de grootse, schone en onvergelijkelijke gedachte van Sicilië zo helder, gaaf en zuiver bij mij draag, maakt me heel gelukkig. De woorden van Goethe gelden nog altijd. Sicilië bezoek je niet, Sicilië onderga je. En ondergaan doe je te voet het meest intens. Te voet naar de Villa Casale met de romeinse mozaiek, een halve dag ronddwalen in de Tempelvallei bij Agrigento, of een prachtige rondwandeling maken rond de tempel van Segesta, al dit fraais kunt u gaan ondernemen. Zo reist u in Goethe's sferen op een heel speciale manier door Sicilië.

Het bekende Sicilië: gele graanvelden, gloeiende lavastromen van de Etna, Griekse oudheden in overvloed. Het onbekende Sicilië: groene hellingen vol bloemen, een fascinerend kalklandschap met diepe canyons, parels van barokstadjes, de rijkste keuken van Italië en de enthousiaste reactie van een hartelijke Siciliaan. Want niemand verwacht wandelaars op Sicilië. Maar het eiland heeft alle ingrediënten voor een opwindende week in een rustig, mediterraan land met aangenaam Griekse trekken zoals de gastvrijheid van de bevolking.

In het uiterste zuiden van Andalusië ligt de Serrania de Ronda met de Sierra de Grazalema, een mooi berggebied met grillige bergtoppen en diepe kloven, maar ook golvende hellingen met uitgestrekte olijfgaarden, kastanjebossen en imponerende kurkeiken: het is er allemaal. Het binnenland van dit Andalusië is verrassend oorspronkelijk gebleven. Te midden van eeuwenoude hofstedes loopt u over even oude paden naar dorpen die ook al niet veel zijn veranderd. Midden in het gebied ligt ook het oude morenstadje Ronda dat haar middeleeuwse allure heeft behouden: leuke pleintjes, vele kerken, uitstekende restaurants en gezellige cervecerias. Zo proeft u zowel op het platteland als in de stad wat dit Andalusië te bieden heeft. En dat is veel.

Ooit gerealiseerd dat oorlog ook mooie dingen heeft voortgebracht? Toegegeven, het zijn er niet veel maar tijdens deze trektocht kom je ze wel tegen. Het zijn de door zware muren beveiligde stadjes en dorpen in het altijd roerige grensgebied tussen werelds Firenze en steenrijk, provinciaals Siena. Aan het eeuwenlange gebekvecht is een einde gekomen, dus loop je nu in volle vrede van het ene sieraad naar het andere. Zo wandel je San Casciano in door de noordpoort, slaapt in een albergo vol geschiedenis en verlaat door de zuidpoort het stadje voor weer een dag tussen golvende landerijen. Dat gebeurt je nog eens in Colle Val d Elsa en San Gimignano totdat je in Siena aankomt. Soms is het leven eenvoudig en intens gelukkig makend.