Op een uur rijden van Granada, op de zuidhellingen van de Sierra Nevada, houdt de wereld even op. De bus komt hier niet, de Spanjaard nauwelijks, de strandtoerist al helemaal niet. In deze vergeten hoek van Andalusië staan s ochtends de muildieren op het dorpsplein klaar om met hun bazen naar de velden te trekken om pas s avonds bepakt en bezakt weer terug te keren. Hier wordt het graan nog met de zeis gemaaid, is de paardenmarkt het hoogtepunt in het jaar. Het is de Alpujarras waar je nog rust en oorspronkelijkheid vindt. De Alpujarras: dat is genieten van het puurste van Spanje.

Onder Rome begint een ander Italië. Geen golvende graanvelden meer, geen middeleeuwse kastelen, maar sluimerende vulkaantoppen en steile kusten. U begint in Campania aan de bekende Costa Amalfitana, een spectaculaire kuststreek met kleurrijke vissersdorpen, steile wijnterrassen en statige parasoldennen, 'the place to be' voor sfeerminnende Italianen.

Daarna reist u door naar de minder bekende Cilento, een natuurrijke streek ten zuiden van de Griekse tempels in Paestum. De Cilento is tot nu toe vergeten door Europa en overgeslagen door het toerisme. En dat is helemaal niet erg voor de liefhebber van een kustlijn zonder discotheken en ongerepte kloven.

Als u wilt verlengen sluit u op de flank van de Vesuvius prettig en in stijl af in Ercolano aan de golf van Napels.

Trentino, naar keuze een paar dagen lopen in de Dolomiti di Brenta vanuit het beroemde Madonna di Campiglio of een paar dagen vanuit het nabijgelegen Val di Pejo aan de voet van het Nationaal Park Monte Stelvio. Deze kalktoppen met gletsermeertjes ten westen van de Adige gecombineerd met een paar dagen in het wijngebied van de Val di Cembra. ten oosten van de Adige.

Goddelijke uitzichten, historie, ongekende en ongerepte natuur en te gast in unieke verblijven die je vakantie onvergetelijk maken. Op steenworp afstand het historische stadje Trento en een uurtje verder het wereldse Verona. Dat is weer ongekend Italië, zoveel variatie in een klein gebiedje.

Dit moet je een keer met eigen ogen gezien hebben. De bizarre wereld rond Göreme vol tufsteenkegels, dalwanden als duiventillen, rotsblokken op griezelig dunne zandsteenzuilen. Zo’n ondergrondse stad van negen verdiepingen met kapellen, eetzalen en huizen. De luchtschachten zien die in de oudheid al de airconditioning verzorgden voor 4000 gevluchte mensen. Dat wil je het liefst wandelend ervaren. Door de Vallei van de Liefde lopen, of door de Rode Vallei, de Duivenvallei of de Vallei van de kloosters. Dan ga je vanzelf proberen om die duizenden kleurtinten in witte, gele, roze, oker en roodkleurige tufsteen zo mooi mogelijk te fotograferen. Maak er een bijzondere tijd van in een bizar landschap.

Een van de ruigste regio’s van Europa: de Cevennen. Robert Louis 'Jekyll and Hyde' Stevenson trok er in 1878 met zijn ezel Modestine door heen, werd geconfronteerd met armoede, eenzaamheid en nietsontziende struikrovers. Hij bracht het er tot zijn eigen verwondering levend van af, ondanks of dankzij Modestine, ondanks of dankzij zijn ‘andere ik’. Wandelen in het Parc National de Cévennes is nog altijd ruig en eindeloos uitgestrekt. U kunt gerust zijn, de struikrovers liggen in hun graf, de psychotherapie heeft het terrein van de schizofrenie verlaten en armoede is vervangen door de charmante gastvrijheid van Simone en Erwin. Lichaam en geest worden op erg aantrekkelijke wijze getraind in de Cevennen.

Cinque Terre, dat zijn vijf geïsoleerde dorpen geplakt tegen een onwaarschijnlijk steile rotswand. Cinque Terre, dat zijn tienduizenden terrassen die de bewoners eeuwenlang op onnavolgbare wijze op de dunne flanken hebben aangelegd. Cinque Terre, dat zijn fantastische wandelpaden, beneden langs de kust of hoog boven zee tussen wijnranken en loofbomen. Cinque Terre, dat zijn Giancarlo en zijn vrouw die in de ondergaande zon op de kademuur kappertjes zitten te ontstelen en Pietro die langskomt met een kistje verse sardines. U maakt het 8 dagen lang mee, volgt overdag de mooiste wandelroutes van Italië en schuift s avonds uw stoel aan een tafeltje in Riomaggiore of Levanto om een torta di verdura met een frisse locale wijn te bestellen. Allemaal topkwaliteit, Cinque Terre heeft het van nature.

Als er een plek is in de Middellandse Zee waar de invloed van de mens op zijn omgeving zo beperkt mogelijk wordt gehouden, dan is het wel het île de beauté, Corsica. Het resultaat is een schoonheid die soms bijna niet van deze wereld is. Het gebied rond het gemoedelijke Porto verdient het predicaat ‘verbluffende schoonheid’ in het bijzonder. Hier storten de rode granietbergen zich van grote hoogte in zee. De natuur is er net iets ruwer, schoner, puurder en kleurrijker dan elders en dat maakt de ene wandeltocht nog mooier dan de andere. Elke dag eindigt u op een terras aan de haven, waar u in de ondergaande zon terugkijkt op weer een prachtige wandeldag. Unieke schoonheid is heel veel waard.

Elk jaar komen er duizenden fotografen voor naar Italië. Alleen hiervoor: de strakke lijnen van  lijnrecht geploegde kleiheuvels met daarin de poderes en pieves – boerderijen en kerken - majestueus gelegen op heuveltoppen, rijen cipressen uitstekend boven de met ochtendmist gevulde dalen. Het is de Val d’Orcia, Italië's schatkamer in het achterland van Siena, één van de mooiste man-made landschappen van de wereld en terecht uitgeroepen tot werelderfgoed.

Het is een landschap dat refereert aan kunst, het wandelen is er bijna bijna een kunstervaring. Want word je al niet gegrepen door het lijnenspel van glooiende heuvels, akkers en cipressen, dan val je toch zeker voor de uitzonderlijke charme van plaatsjes als San Quirico, Montalcino, Pienza en Montepulciano. De regie van dit feestje vindt plaats in een prachtig gelegen boerderij. De ligging op een geïsoleerde heuveltop in de buurt van San Quirico garandeert prachtige uitzichten in alle windrichtingen en is ook ideaal startpunt van de wandelingen.

Elba heeft alles wat een mediterraan eiland kan bieden: een afwisselende kust, een diepblauwe zee, ruige bergtoppen met grazende moeflons, noordhellingen met kastanjebossen en zuidhellingen met wijngaarden, geurende kruiden en bloemen, oneindig veel bloemen. Juist vanwege de overweldigende natuur is het eiland uitgeroepen tot Nationaal Park. Alsof dat niet genoeg is verbindt een net van voetpaden de mooiste plekken van het eiland met elkaar. Elba: Toscane in de Tyrrheense Zee.

Friuli, officieel Friuli Venezia Giulia, is het Italië dat alles in zich heeft… en meer…, Alpine natuur in de ongerepte bergen, dorpen vol historie in de lieflijke dalen, robuuste wijnen als Refosco del Peduncolo Rosso die tot de beste van Noord-Italië worden gerekend, fris bier van de hogere hellingen en befaamde gerookte ham van wild zwijn en donker varken.

Wandelen in het ruige Carnia, uitzichten tot Triëst en zelfs Venetië. In de heuvels rondom de historische stad Cividale al een begin van de Balkan. En dan als toetje de prachtige havenstad Triëst, Habsburgse rijkdom en prachtige grand cafés. Maar vooral een week in een Italië met een ongekende gastvrijheid. Want waar stopt de bus nog ongevraagd voor een wandelaar alleen in de regen? Waar geeft een oma zo maar haar paraplu aan een natgeregende toerist?

Je wilt niet in een torenflat zitten aan één van de Playas maar wel zeker zijn van zon op je gezicht. Je wilt stevige wandelingen maken door een heel mooi berggebied en ook een mooi verblijf met een fijn terras en heerlijke ligstoelen. En je wilt s avonds in een eenvoudig dorpsrestaurant het menu del dia proberen. Als je dat allemaal wilt dan is dit nieuwe standplaatsarrangement op Gran Canaria een aanrader. Dit arrangement is behoorlijk zonzeker, daarom aan te raden in de winter of vroege voorjaar te boeken, maar zeker ook in het late najaar, omdat temperaturen rond 24 tot ver in november regel zijn. In Santa Lucia en Tejeda is het leven bijna één lange lente.

Overgangsgebieden zijn heerlijke wandelgebieden. De Haut Languedoc is zo’n gebied. Het machtige Massif Central brokkelt aan de zuidkant af. Met groot geweld breekt de natuur het kalkplateau af. Reusachtige canyons en diepe kloven zijn het gevolg. Het landschap barst letterlijk van de Cirques, Boucles en Gorges. In zo'n indrukwekkende cirque ligt een charmante chambre d’hôte. Geuren en kleuren zijn hier mediterraan: parasoldennen, blauwe lavendel, paarse olijven, gele druiven, droge warmte en fel licht. De Middellandse zee is immers heel dicht bij... Dit is mediterraan Frankrijk, dit is heerlijk Frankrijk!

Zelfs op het toeristische Korfoe zijn er nog plekken waar de grote wereld voor even wordt buitengesloten. Ga naar het zuiden van het eiland, verlaat de hoofdweg en daal af naar de kust. Voorbij het dorp Ayios Nikolaos eindigt de weg en begint de wereld van de familie Vagias. Hier hoort u elke ochtend moeder de eieren onder de kippen vandaan halen en puft vader in zijn bootje de netten langs om zijn zoon in het restaurant van verse vis te voorzien. De wandelingen zijn niet moeilijk en gaan over landweggetjes, smalle paden en uitgestrekte zandstranden. En elke dag wordt afgesloten op een dromerig terras met uitzicht over zee. Laat je op Zuid Korfoe een week lang meenemen door het heerlijk kabbelende mediterrane ritme.

Je merkt het als je van de boot de kade van San Sebastian oploopt en gaat zitten voor een kop koffie op het terras van bar Cuba Libre met Braziliaanse muziek: La Gomera is van de Canarische eilanden het meest tropische eiland. Je hoort het aan de duizenden kwetterende zangvogels in de reusachtige ficusbomen op het plein, je ziet het aan de rijen palmen die als oases in de dalen staan, je voelt het aan de koelte in de mysterieuze laurierbossen van de Garajonay en op de zwaar geterrasseerde hellingen vol bananenplanten aan de noordkust. La Gomera, de laatste Europese plek die Columbus aandeed voor hij de oversteek naar Amerika maakte, voor u het meest verre, meest tropische Europa.

La Palma grossiert in sensaties. Sensationeel zijn de felle kleuren waar dit eiland een overvloed aan heeft: diep bruine vulkaankraters met feloranje beekdalen, frisgroene dennen op grijze lavahellingen, een roodwitte vuurtoren op gitzwarte aarde. Prachtig is ook de natuur: de drakenbomen lijken van een andere planeet en de altijd bloeiende tuinen rond de schilderachtige casitas zijn plaatjes. Afwisselend is het weer op La Palma: koel is het onder het platte wolkendek dat als een parasol de noordhellingen afschermt, altijd zomers is het onder de stralende zon op het zuidelijke deel van het eiland. Vanuit uw eigen huisje op het platteland ontdekt u de bijna buitenaardse schoonheid van dit eiland.

Het was een BBC-serie met de titel: 'unforgettable walks to take before you die ..." en Lycië stond hoog genoteerd op het lijstje. STAP onderstreept die hoge notering van harte. De kustlijn van Lycië is zo goed als onaangedaan: doodstille, azuurblauwe baaien en zeeden-groene berghellingen. Maar het meest overrompelende is wel de intieme relatie die je als wandelaar aangaat met het verleden, het is bijna een liefdesrelatie. Dag in, dag uit loop je van antiek theater naar kruisvaardersburcht. En daarna neemt een heel aantrekkelijk heden het over, zonder fast-food restaurants en O,O Cherso's. Om dat gevoel te versterken hebben we voor dit arrangement twee innemende, gastvrije onderkomens uitgekozen. "Wat ik zocht in Griekenland, vond ik in Lycië" schreef een STAP-klant op zijn evaluatie. Ga het zelf ontdekken ...

Wandelen op Madeira is een feest dat een heel jaar doorgaat, de Atlantische oceaan houdt het klimaat er aangenaam stabiel. Daarom treft u tijdens de tochten de enorme bossen amarylissen, orchideeën, agapanthus en hortensia ook in de winter in bloei. U komt ze tegen in de beschutte dalen boven Boaventura, langs de smalle levadas boven Sao Vicente, in een dicht en donker laurierbos boven Sao Jorge, op een landweggetje voorbij Paul do Mar. Iedere tocht is een nieuwe verrassing. Geheel in stijl overnacht u in een mooi gelegen Residencial of een traditionele Quinta. Zo ontdekt u een Madeira waar het grotere toerisme aan u voorbij gaat, een machtige wandelvakantie lang.

Wie bij Mallorca alleen maar denkt aan zandstranden, oosterburen en grote hotels, heeft het op het westelijke deel van het eiland behoorlijk mis. Want daar ligt de Sierra Tramuntana, 34 kalktoppen boven de 1000 m., een klein bergmassief bezaaid met prachtige voetpaden. Wandelingen zijn er voor zowel lichtere wandelaars als stevige doorzetters, zachte mediterrane tochten vol azuurblauw en palmgroen aan de noordkust boven Pollença, bergtochten door uitgeholde grillige kalk rond het indrukwekkende klooster van Lluc, fantastische kustwandelingen tussen Balitx en Sa Calobra.

In het noorden van Mallorca ligt het accent op kust en kalk. De schiereilanden Formentor en Alcudia zijn prachtig in hun kaalheid en grilligheid, rond de berg Tossal Verds loop je in puur berglandschap. De noordwestkust van Balitx is een avontuur op zich, één van de mooiste Mediterrane ervaringen die je kunt opdoen. Na een week vraag je je af waar al die toeristen toch zijn, want je bent hen maar af en toe tegengekomen.

arrangement 1: verblijf in twee authentieke agritouristen Pollença en Balitx, beide uitblinkend in locatie, uitstekende verzorging en grote vriendelijkheid. Voor het verblijf in Balitx laat je de huurauto staan en ga je 3 dagen de autoloze stilte in, puur avontuur.

arrangement 2: 'hidden secrets' deze twee onderkomens, waar het leven ná de wandeling zo aangenaam en comfortabel mogelijk wordt gemaakt. Dat is James wel toevertrouwd in zijn prachtig gerestaureerde hereboerderij in Binibona, maar ook eigenaresse Sue in het adembenemend mooie dal rond Fornalutx.

Zelfs Mallorca heeft een niemandsland, een deel waar de wegen te kronkelig zijn voor de touringcar, de kust te steil om aan te meren, de hellingen te massief om een hotel neer te zetten. Een niemandsland dat maar één dorp kan dragen. Dat dorp is Estellencs, tot voor kort overgeslagen en geminacht, nu bejubeld als oase van rust en authenticiteit. In zo'n streek is het natuurlijk geweldig wandelen. Waar je ook loopt, je verbaast je over de prachtige klinkerpaden, de onderhouden terrassen vol eeuwenoude olijfbomen, de kleurige sinaasappel- en citroenbomen en overal de diepblauwe zee, het aleppodennegroen en elegante, zachtgekleurde dorpen als Banyalbufar en Estellencs.

Het is een heel verzorgd Mallorca dat je te voet leert kennen. Dat geldt ook voor Deia, overdag druk bezocht door dagjestoeristen, maar 's avonds een gezellig kunstenaarsdorp. Deia heeft goede restaurants en leuke dorpspensions waar het verblijf prettig is. En vooral ligt Deia gunstig voor de wandelingen, je stapt op een lokale bus en maakt prachtige lijnwandelingen van Valldemossa en Porto de Soller terug naar Deia, wandeltochten van naam op Mallorca. Dan gaat het naar Estellencs, waar je vanuit het onderkomen de Galatzo gaat beklimmen of de boot neemt naar 'Drakeneiland' Dragonera, de fantastische kustwandeling maakt naar La Trapa, verdwaald trappistenklooster. Het is een gracieus Mallorca dat ondanks het toerisme zichzelf is gebleven.

arrangement 1: verblijf in twee elegante, kleine dorpshotels Deia en Estellencs. Enkele dagen delen in het kalme leven van een kleine dorpsgemeenschap. Gewekt worden door de kerkklok, de neus volgen naar de bakker, ‘s avonds aanschuiven in dat kleine getipte restaurantje. Mediterraans ritme op z’n Mallorcaans.

arrangement 2: verblijf in een comfortabel en landelijk onderkomen in Deia en Estellencs. In Deia bepaalt de liefde voor de kunst van de eigenaars de verfijnde sfeer in het comfortabele onderkomen. In Estellencs is het de visie van eigenaar Juan die de dagen daar bijzonder en erg aantrekkelijk maken. Toerisme met meerwaarde.

De Peloponnesos is veelzijdig, ook voor een wandelprogramma. Daarom hebben we twee bijzondere gebieden uitgekozen waar met succes de oude muildierpaden zijn schoongemaakt en gerestaureerd. Het resultaat is verbluffend. Rondom het beroemde Mystras loop je over een eeuwenoud voetpad zo de overblijfselen van de Byzantijnse stad binnen of over een karavaanroute diep het groene en woeste Taygetos-gebergte in. Het tweede deel ligt aan zee rond het schildersdorp Kardamyli, waar het achterland uniek is in zijn schoonheid, de kloven eenmalig in hun ongereptheid, de dorpen zeldzaam mooi gelegen. Het voelt als een voorrecht om als wandelaar in dit authentieke Griekenland rond te lopen.

'Terra nostra': ons land, onze aarde. Piemonte is zo'n land, zo'n 'aardse' streek, in de lente vol bloeiende orchideeën en felgroen ontluikende wijnranken, in de herfst bedekt met kastanjes, eekhoorntjesbrood en witte truffels. Piemonte is een land waar de menukaarten uitblinken in hazelnoottaarten en krachtige, verfijnde wijnen. De rode Dolcetto past bij bijna elk gerecht, de wijnkenner kiest de Barbera of een befaamde Barolo. Tussen vergeten vestingstadjes en uitdagend glooiende wijnhellingen ontdekt u een erg aantrekkelijk en smakelijk Italië.

Veneto, strada del Prosecco. Dat is overdag lekker wandelen in de bergen en s avonds culinaire uitstapjes in de Cartizze, waar de crême de la crême vandaan komt. Een wandelvakantie met streekgerechten als 'radicchio trevigiana' en 'baccalao alla vicentina' sieren hier de menukaart. Vooral in het najaar is het culinair genieten door de keuze aan paddestoel-gerechten en kastanje-specialiteiten. Vegetariërs kunnen er hun hart ophalen met de verse lokale kazen van de 'malgas' en de vele verse groentes. En voor de wijnliefhebber is er een grote verscheidenheid aan prosecco-wijnen, van spumante tot frizzante tot de bubbelloze 'tranquilo'-variant. Veneto is wandelen in de groene achtertuin van Venetië, de villa's van Palladio, stadjes als Asolo en Marostica sieren deze noord-Italiaanse streek. Wilt u ook de sferen van Venetië proeven dan kan dat heel gemakkelijk: vanuit het nabijgelegen Conegliano ben je in nog geen uur met de trein op het centrale station van Mestre. Prosecco is voor wijnkenners de nectar van de goden, Prosecco is italië-kenners de nectar van italië.

Het bekende Sicilië: gele graanvelden, gloeiende lavastromen van de Etna, Griekse oudheden in overvloed. Het onbekende Sicilië: groene hellingen vol bloemen, een fascinerend kalklandschap met diepe canyons, parels van barokstadjes, de rijkste keuken van Italië en de enthousiaste reactie van een hartelijke Siciliaan. Want niemand verwacht wandelaars op Sicilië. Maar het eiland heeft alle ingrediënten voor een opwindende week in een rustig, mediterraan land met aangenaam Griekse trekken zoals de gastvrijheid van de bevolking.

U kunt Odysseus gaan spelen en wel op de Isole Egadi, drie eilandjes ten westen van Sicilië en alle drie enorm verschillend. In één uur vaart u drie maal een andere wereld binnen. Marettimo is een tot natuurpark uitgeroepen bergtop, het heeft welgeteld één dorp, een onbedorven kustlijn, geen autowegen maar wel prachtige voetpaden naar de verste uithoeken. Op Levanzo wandelt u zo maar een grot in met prehistorische wandschilderingen van elegante dolfijnen, vluchtende herten en een jagende mens. En op het mondaine Favignana verbaast u zich over de rijkdom die de tonijnvangst dit eiland heeft gebracht. Helemaal niet zon gek idee van Odysseus: een reisje van eiland naar eiland. Wie zou daar niet 10 jaar over willen doen?

In het uiterste zuiden van Andalusië ligt de Serrania de Ronda met de Sierra de Grazalema, een mooi berggebied met grillige bergtoppen en diepe kloven, maar ook golvende hellingen met uitgestrekte olijfgaarden, kastanjebossen en imponerende kurkeiken: het is er allemaal. Het binnenland van dit Andalusië is verrassend oorspronkelijk gebleven. Te midden van eeuwenoude hofstedes loopt u over even oude paden naar dorpen die ook al niet veel zijn veranderd. Midden in het gebied ligt ook het oude morenstadje Ronda dat haar middeleeuwse allure heeft behouden: leuke pleintjes, vele kerken, uitstekende restaurants en gezellige cervecerias. Zo proeft u zowel op het platteland als in de stad wat dit Andalusië te bieden heeft. En dat is veel.

Wandelen op de grens van Portugal en Spanje. Vlakbij de Portugese grens en de Atlantische Oceaan ligt het Parque Natural Sierra de Aracena, een totaal onbekend deel van Andalusië. In de Sierra de Aracena liggen fraaie dorpen die onderling met elkaar verbonden zijn door oeroude voetpaden. Men heeft ze de laatste jaren gemarkeerd en er een echt wandelparadijs van gemaakt. Zo loopt u pardoes een agrarische samenleving binnen en fotografeert u ezels bij drinkbakken en bewondert u de bloemenweelde in oude ommuurde tuinen. Na de wandelingen krijgt u in de bodegas jamon iberico en 'home-made' sherry voorgeschoteld. Kan het Spaanser?

Chenerfe, Sneeuwberg heette hij bij de oude Guanchen, de reus van 3718 meter. Onwillekeurig kijkt u elke dag hoe de berg gemutst is: dik wolkendek of verse sneeuw. In Teides schoot ervaart u toeristische uitersten. Na de schrik van een snelweg en hotelblokken in Playa de las Americas duikt u in het westen een overweldigende natuur in. In het Teno-gebergte zijn het alleen maar groene en bloemrijke hellingen boven peilloos diepe dalen, aandoenlijk zijn de nietige witte huisjes tussen ontelbare terrassen die 20 jaar geleden nog alleen te voet bereikbaar waren. Dat verwacht je niet op Tenerife, net zo min als de statige rijkdom in Orotava waar u in het historische centrum verblijft tussen prachtige palacetes en Victoriaanse tuinen. Vorstelijke gratie van de koningin der Canaren: Tenerife.

Ten zuiden van Limoges verandert het Franse landschap. De heuvels worden droger, eiken gaan overheersen, perceelmuren maken een dambord van de hellingen. De Middellandse Zee nadert, je ziet het, je ruikt het, je voelt het. In het kalkplateau heeft de Célé zich gracieus een dal uitgesleten en de mens heeft als dank een aantal prachtige dorpen gebouwd langs haar oevers. In een van die dorpen zijn Ron en Karin een bijzondere chambre d’hôte begonnen in een 18e eeuwse herberg. Volg vanuit het onderkomen oude trekpaden langs de rivier, ontdek waarom schilders gingen wonen in Saint-Cirq Lapopie en keer elke keer terug naar die heerlijke chambre d’hôte.

Als je in het voorjaar door Frankrijk naar het zuiden rijdt begint voorbij de Mont Ventoux de warmte van de Middellandse Zee echt voelbaar te worden. Daar verlaat je de autoroute en je rijdt de Vaucluse binnen. Vanaf dat moment begint een feest van Franse naam en faam. Je wandelt door de wijngaarden van Gigondas en Beaumes-de-Venise, volgt de paden over de spitse Dentelles. En je slaat ook romantisch Vaison-la-Romaine niet over, loopt in de zonsondergang 'sur le Pont d’Avignon'. Midden tussen deze klinkende namen ligt een oase van rust: het landgoed van Christophe en Corine: heerlijke tuin, uitzicht op majestueuze burcht, zwembad met ligstoelen, glas rode huiswijn binnen handbereik. De Vaucluse ...de naam alleen al ... Amour éternelle.