Spanje

In de categorie sprookjesland maakt de Alpujarras al jarenlang goede kans op de hoofdprijs. Trekken over de uitgestrekte zuidhellingen van de massieve Sierra Nevada grenst ook aan volmaakt wandelplezier. Velden vol klaprozen, een wild begroeid beekdal waar smeltwater van de besneeuwde toppen naar beneden klettert, bloeiende amandelbomen, bijna altijd geweldige vergezichten diep de Contraviessa in en om de zoveel tijd zon romantisch, witgeschilderd dorp. De berglucht is heerlijk fris op deze 1100 meter hoogte, de zon is mild. De paden zijn echte voetpaden, de eerste dagen smal en rotsig, later breder en vlakker. De Alpujarras: synoniem voor erg gelukkig worden.

Op een uur rijden van Granada, op de zuidhellingen van de Sierra Nevada, houdt de wereld even op. De bus komt hier niet, de Spanjaard nauwelijks, de strandtoerist al helemaal niet. In deze vergeten hoek van Andalusië staan s ochtends de muildieren op het dorpsplein klaar om met hun bazen naar de velden te trekken om pas s avonds bepakt en bezakt weer terug te keren. Hier wordt het graan nog met de zeis gemaaid, is de paardenmarkt het hoogtepunt in het jaar. Het is de Alpujarras waar je nog rust en oorspronkelijkheid vindt. De Alpujarras: dat is genieten van het puurste van Spanje.

STAP Reizen heeft iets speciaals gevonden in Andalusië. Ver weg van de costas met de torenflats en de tomatenkassen ligt de Cabo de Gata, een kurkdroge kuststrook ten oosten van Almeria. In de Cabo de Gata ontmoet de woestijn de zee. Hier speelt de mens maar een onbeduidend rolletje in het gevecht tussen land en zee. Deze kuststrook wordt niet ontsierd door drukke kustwegen, hier loopt u letterlijk ongestoord van baai naar baai. Niet voor niets worden veel films in deze streek gedraaid, vooral de vroeger populaire spaghetti-westerns. Of u het wilt of niet, deze trektocht maakt u van figurant tot hoofdrolspeler in een erg aantrekkelijke sfeerfilm.

In het uiterste zuiden van Andalusië ligt de Serrania de Ronda met de Sierra de Grazalema, een mooi berggebied met grillige bergtoppen en diepe kloven, maar ook golvende hellingen met uitgestrekte olijfgaarden, kastanjebossen en imponerende kurkeiken: het is er allemaal. Het binnenland van dit Andalusië is verrassend oorspronkelijk gebleven. Te midden van eeuwenoude hofstedes loopt u over even oude paden naar dorpen die ook al niet veel zijn veranderd. Midden in het gebied ligt ook het oude morenstadje Ronda dat haar middeleeuwse allure heeft behouden: leuke pleintjes, vele kerken, uitstekende restaurants en gezellige cervecerias. Zo proeft u zowel op het platteland als in de stad wat dit Andalusië te bieden heeft. En dat is veel.

Wandelen op de grens van Portugal en Spanje. Vlakbij de Portugese grens en de Atlantische Oceaan ligt het Parque Natural Sierra de Aracena, een totaal onbekend deel van Andalusië. In de Sierra de Aracena liggen fraaie dorpen die onderling met elkaar verbonden zijn door oeroude voetpaden. Men heeft ze de laatste jaren gemarkeerd en er een echt wandelparadijs van gemaakt. Zo loopt u pardoes een agrarische samenleving binnen en fotografeert u ezels bij drinkbakken en bewondert u de bloemenweelde in oude ommuurde tuinen. Na de wandelingen krijgt u in de bodegas jamon iberico en 'home-made' sherry voorgeschoteld. Kan het Spaanser?

Wie bij Mallorca alleen maar denkt aan zandstranden, oosterburen en grote hotels, heeft het op het westelijke deel van het eiland behoorlijk mis. Want daar ligt de Sierra Tramuntana, 34 kalktoppen boven de 1000 m., een klein bergmassief bezaaid met prachtige voetpaden. Wandelingen zijn er voor zowel lichtere wandelaars als stevige doorzetters, zachte mediterrane tochten vol azuurblauw en palmgroen aan de noordkust boven Pollença, bergtochten door uitgeholde grillige kalk rond het indrukwekkende klooster van Lluc, fantastische kustwandelingen tussen Balitx en Sa Calobra.

In het noorden van Mallorca ligt het accent op kust en kalk. De schiereilanden Formentor en Alcudia zijn prachtig in hun kaalheid en grilligheid, rond de berg Tossal Verds loop je in puur berglandschap. De noordwestkust van Balitx is een avontuur op zich, één van de mooiste Mediterrane ervaringen die je kunt opdoen. Na een week vraag je je af waar al die toeristen toch zijn, want je bent hen maar af en toe tegengekomen.

arrangement 1: verblijf in twee authentieke agritouristen Pollença en Balitx, beide uitblinkend in locatie, uitstekende verzorging en grote vriendelijkheid. Voor het verblijf in Balitx laat je de huurauto staan en ga je 3 dagen de autoloze stilte in, puur avontuur.

arrangement 2: 'hidden secrets' deze twee onderkomens, waar het leven ná de wandeling zo aangenaam en comfortabel mogelijk wordt gemaakt. Dat is James wel toevertrouwd in zijn prachtig gerestaureerde hereboerderij in Binibona, maar ook eigenaresse Sue in het adembenemend mooie dal rond Fornalutx.

Zelfs Mallorca heeft een niemandsland, een deel waar de wegen te kronkelig zijn voor de touringcar, de kust te steil om aan te meren, de hellingen te massief om een hotel neer te zetten. Een niemandsland dat maar één dorp kan dragen. Dat dorp is Estellencs, tot voor kort overgeslagen en geminacht, nu bejubeld als oase van rust en authenticiteit. In zo'n streek is het natuurlijk geweldig wandelen. Waar je ook loopt, je verbaast je over de prachtige klinkerpaden, de onderhouden terrassen vol eeuwenoude olijfbomen, de kleurige sinaasappel- en citroenbomen en overal de diepblauwe zee, het aleppodennegroen en elegante, zachtgekleurde dorpen als Banyalbufar en Estellencs.

Het is een heel verzorgd Mallorca dat je te voet leert kennen. Dat geldt ook voor Deia, overdag druk bezocht door dagjestoeristen, maar 's avonds een gezellig kunstenaarsdorp. Deia heeft goede restaurants en leuke dorpspensions waar het verblijf prettig is. En vooral ligt Deia gunstig voor de wandelingen, je stapt op een lokale bus en maakt prachtige lijnwandelingen van Valldemossa en Porto de Soller terug naar Deia, wandeltochten van naam op Mallorca. Dan gaat het naar Estellencs, waar je vanuit het onderkomen de Galatzo gaat beklimmen of de boot neemt naar 'Drakeneiland' Dragonera, de fantastische kustwandeling maakt naar La Trapa, verdwaald trappistenklooster. Het is een gracieus Mallorca dat ondanks het toerisme zichzelf is gebleven.

arrangement 1: verblijf in twee elegante, kleine dorpshotels Deia en Estellencs. Enkele dagen delen in het kalme leven van een kleine dorpsgemeenschap. Gewekt worden door de kerkklok, de neus volgen naar de bakker, ‘s avonds aanschuiven in dat kleine getipte restaurantje. Mediterraans ritme op z’n Mallorcaans.

arrangement 2: verblijf in een comfortabel en landelijk onderkomen in Deia en Estellencs. In Deia bepaalt de liefde voor de kunst van de eigenaars de verfijnde sfeer in het comfortabele onderkomen. In Estellencs is het de visie van eigenaar Juan die de dagen daar bijzonder en erg aantrekkelijk maken. Toerisme met meerwaarde.

Een trektocht op toeristisch Gran Canaria, is dat wel aantrekkelijk? Jazeker, dat is een onverwacht mooie tocht door een onverwacht spectaculair en uitdagend landschap. Hij begint in het groene noorden over oude koningswegen, 'caminos reales', tussen felgroene palmenparasols en witte oogstschuurtjes met oranje pannen, een feest voor het oog. Dan gaat het over in ongemeen ruig terrein rond de Roque Nubio op de rand van peilloos diepe kraters. Daarna daal je af in zachte, aangename dorpssferen op de zuidhellingen. En als je de laatste dag in de Barranco de Tirajana ook nog wat fruit krijgt toegestopt van een locale boer, dan kijk je na een week met warmte in het hart terug op een onverwacht mooie trektocht op Gran Canaria.

Je wilt niet in een torenflat zitten aan één van de Playas maar wel zeker zijn van zon op je gezicht. Je wilt stevige wandelingen maken door een heel mooi berggebied en ook een mooi verblijf met een fijn terras en heerlijke ligstoelen. En je wilt s avonds in een eenvoudig dorpsrestaurant het menu del dia proberen. Als je dat allemaal wilt dan is dit nieuwe standplaatsarrangement op Gran Canaria een aanrader. Dit arrangement is behoorlijk zonzeker, daarom aan te raden in de winter of vroege voorjaar te boeken, maar zeker ook in het late najaar, omdat temperaturen rond 24 tot ver in november regel zijn. In Santa Lucia en Tejeda is het leven bijna één lange lente.

Je merkt het als je van de boot de kade van San Sebastian oploopt en gaat zitten voor een kop koffie op het terras van bar Cuba Libre met Braziliaanse muziek: La Gomera is van de Canarische eilanden het meest tropische eiland. Je hoort het aan de duizenden kwetterende zangvogels in de reusachtige ficusbomen op het plein, je ziet het aan de rijen palmen die als oases in de dalen staan, je voelt het aan de koelte in de mysterieuze laurierbossen van de Garajonay en op de zwaar geterrasseerde hellingen vol bananenplanten aan de noordkust. La Gomera, de laatste Europese plek die Columbus aandeed voor hij de oversteek naar Amerika maakte, voor u het meest verre, meest tropische Europa.

La Gomera is tropisch Afrika in het klein. Gelijk al in het begin waan je je op Mount Kenya in het wittige mistige licht tussen de druipende takken en mossen van de Garagonay, je bent diep in het oerwoud van Oeganda als je afdaalt naar El Cedro. In Congo ben je tussen de bananenplantages boven Hermigua en in het Marokkaanse Atlasgebergte wanneer je door het diep uitgesleten ravijn van Guarimiar tussen de palmen afdaalt naar Playa Santiago. En dat allemaal op een eiland nog geen 375 km2 groot. Niet alleen de voeten, ook de geest krijgt wat te verduren tijdens deze intense tour de La Gomera.

La Palma grossiert in sensaties. Sensationeel zijn de felle kleuren waar dit eiland een overvloed aan heeft: diep bruine vulkaankraters met feloranje beekdalen, frisgroene dennen op grijze lavahellingen, een roodwitte vuurtoren op gitzwarte aarde. Prachtig is ook de natuur: de drakenbomen lijken van een andere planeet en de altijd bloeiende tuinen rond de schilderachtige casitas zijn plaatjes. Afwisselend is het weer op La Palma: koel is het onder het platte wolkendek dat als een parasol de noordhellingen afschermt, altijd zomers is het onder de stralende zon op het zuidelijke deel van het eiland. Vanuit uw eigen huisje op het platteland ontdekt u de bijna buitenaardse schoonheid van dit eiland.

Dit is een avontuurlijke trektocht in het meest oorspronkelijk gebleven deel van La Palma. Waar het in Europa nauwelijks nog mogelijk is om 6 dagen onafgebroken over oude paden van dorp naar dorp te trekken, lukt dat op La Palma nog wel. Het landschap is niet makkelijk hier.  De enorme vulkaan die het eiland eigenlijk is, dendert tussen Barlovento en Santo Domingo van grote hoogte naar beneden en eindigt boven de oceaan in diepe barranco’s en loodrechte klifkusten. Je klimt ze allemaal op en af. Daarom ben je blij dat de bagage niet op de rug mee moet maar per taxi wordt vervoerd. Zo trek je een week lang over prachtige koningspaden van de noordkust naar de westkust om boven Tazacorte op een verbluffend fraai aangelegd klinkerpad te eindigen. Dat geldt voor deze hele trektocht: ronduit verbluffend.

Chenerfe, Sneeuwberg heette hij bij de oude Guanchen, de reus van 3718 meter. Onwillekeurig kijkt u elke dag hoe de berg gemutst is: dik wolkendek of verse sneeuw. In Teides schoot ervaart u toeristische uitersten. Na de schrik van een snelweg en hotelblokken in Playa de las Americas duikt u in het westen een overweldigende natuur in. In het Teno-gebergte zijn het alleen maar groene en bloemrijke hellingen boven peilloos diepe dalen, aandoenlijk zijn de nietige witte huisjes tussen ontelbare terrassen die 20 jaar geleden nog alleen te voet bereikbaar waren. Dat verwacht je niet op Tenerife, net zo min als de statige rijkdom in Orotava waar u in het historische centrum verblijft tussen prachtige palacetes en Victoriaanse tuinen. Vorstelijke gratie van de koningin der Canaren: Tenerife.