Frankrijk

Frankrijk, wandelvakanties op maat

‘La douce France’ bestaat het nog? Twijfel. Beelden van harde demonstraties, een leeglopend platteland. Waar is het chanson, waar is de man met de alpinopet en een baguette onder de arm, de Peugeot 404 met laadbak. Waar vind ik de nieuwe Yves Montand, Cathérine Deneuve of Alain Delon?

Godzijdank is dat Frankrijk er nog wel. Maar ga eerst voorbij aan de supermarché’s en de experimentele nieuwbouw. Verlaat de ‘route nationale’ en slinger mee met een weggetje dat zelfs geen D-nummer heeft gekregen. Vindt een ‘région de beauté extraordinaire’, een naamloos château tussen ruisende populieren, een klompje van 20 leisteenhuizen getopt door een sprookjeskasteel. Ga gewoon aanzitten in een onaanzienlijk restaurantje en laat de ‘plat du jour’ uitserveren. Geluk is in drie woorden te vatten: ‘randonner en France’.

Het is tijd voor een charme-offensief. We pakken de draad gewoon weer op, stappen in de auto en hobbelen op ons dooie akkertje naar het zuiden. Langzaam voelen we ons weer dolverliefd worden. Want ze zijn er nog: het bloemetjesschort en de groene laarzen eronder, de brommer met kistje waarin drie artisjokken en een geschoten haas, die piepkleine boutique met verbazend mooie kleren, die witte borstelkuif die zijn ‘boules’ oppoetst in de schaduw van de plataan.

Bienvenue en France, voer me mee op je charme.

Griekenland

Griekenland: wandelvakanties op maat

Griekenland is een land in overgang. Met vallen en opstaan raakt het land meer
en meer in de greep van de westerse economie en levensstijl. Oudere Griek en
menige Hellenofiel (aan Griekenland verslaafd geraakte toerist) denken met
weemoed terug aan de tijd dat Hellas nog het venster naar het Middenoosten
was, een samenleving met een Europees gezicht maar tegelijk met een warm
Ottomaans, oriëntaals hart.

Het is nog maar enkele decennia geleden dat je aan de voet van de Olympos
een lange karavaan zwaarbepakte dromedarissen de weg kon zien oversteken.
Dat waren Sarakatsani-herders, leden van een authentiek volk diep uit het
Pindos-gebergte die huiden en geitenkaas naar de markt in de grote stad
Thessaloniki brachten.Toen geen reden om te fotograferen, zo was Griekenland.
De dromedarissen zijn vervangen door een diepgekoelde vrachtauto zoals de
ezel plaats heeft gemaakt voor de pick-up truck. Dat Griekenland is voorbij.

En toch... toch is nog veel van dat oude, warme Griekenland springlevend geble-
ven.Want waar in Europa vind je nog zo’n vriendelijke nieuwsgierigheid? Waar
wordt nog zo ongecompliceerd gevraagd waar in hemelsnaam die zware schoe-
nen en die stokken toe dienen? Waar krijg je simpelweg een takje basilicum in
de handen gestopt, met de wens dat je nog veel (klein-)kinderen mag krijgen?
Waar lopen zo de rillingen over je rug als 20 jonge mensen op het strand dat
lied van Dalaras zingen ‘Griekenland, land van mijn jeugd, ik haat je, ik heb je zo
innig lief, je bent mijn bloed, mijn hartslag, mijn ziel, zonder jou kan ik niet leven’

Italië

Italië: wandelvakanties op maat

Italië, al vanaf de renaissance tot ver in de 20e eeuw trokken kunstenaars naar
het land van hun dromen. Hun dromen waren verschillend: van zorgvuldig gete-
kende ruïnes tot vlugge schetsen in olieverf, van zwaar symbolische voorstellingen
tot paradijselijke landschappen. Zij waren het die de eerste clichébeelden maak-
ten die nu nog in veel reisgidsen terecht komen. Maar dat beeld dekt het huidige
Italië niet, het is maar een deeltje van een veel rijker en complexer schilderij.
Wie weet beter dan de Italiaan het oude en het nieuwe, heden en verleden,
traditie en vooruitgang in harmonie te brengen? Italië, waar het lokale ‘slow food’
een wereldmerk is geworden, waar iedere hotelier en restaurateur wel een bijna
vergeten traditie of recept ‘nostrana’ kent en die met oog voor detail van de
vergetelheid weet te redden.

Het beeld gaat voorbij aan het trendy Italië, de wereld van mode en design in
Milaan en Turijn.Voorbij aan het Italië van de alledaagse vroomheid van Padre Pio,
bidprentjes, familiekerkjes en de zondagse mis in de kerk aan de piazza, vrolijke
franciscanen in Assisi en strenge jezuïten in Rome. Het gaat voorbij aan de trots
van het zelfbewuste Italië dat grenzenloos overtuigd is van de eigen cucina - de
smakelijkste ter wereld -, de eigen olijfolie - de puurste ter wereld - de eigen wijn
- de beste ter wereld -, de italiaanse levensstijl - de meest aangename ter wereld -.
Italië, eindeloos boeiend Italië. Je wandelt in een decor dat zonder enige moeite
meer dan 20 eeuwen omvat. In Agrigento (Sicilië) loop je als een Griekse filosoof
tussen de majestueuze tempels de waarde van je eigen drukke leven te relati-
veren. In Verona stap je pardoes een opera binnen of een schilderij van Giotto.
Het is er nog allemaal...

Italië, onovertroffen Italië. De agritourist, waar de eigenaar baron blijkt te zijn
en in versleten spijkerbroek peterselie staat te snijden voor het avondeten. De
restaurateur, die in extase raakt van een geslaagde tomatensaus. De barman,
die huilend over de toog hangt nadat zijn club Palermo in de laatste minuut
heeft verloren van Empoli.
Benvenuto in Italia !

Kroatië

Een land vol verrassingen en tegenstellingen

Kroatië is een vreemd land en dat is mede te verklaren uit de vreemde vorm dat het land geografisch heeft. Het brede noorden linkt de Kroaten aan de Alpen, de uitgestrekte slurf naar het zuiden maakt het onmiskenbaar mediterraan. Ook cultureel is het een vreemd land, zo  op de breuklijn tussen Centraal Europa, de Balkan en de Middellandse Zee. Hierin lijkt het lot van het land besloten, zowel ‘s lands geluk als ‘s lands ongeluk. Kroaten hebben het ongeremde, het wilde, van hun Slavische broeders op de Balkan maar zij hebben ook het vrome katholieke van de Oostenrijkse Habsburgers. En aan de Dalmatische kust brachten de Venetianen de Kroaten de koopmansgeest bij en een op de Balkan ongeëvenaard positieve werkmentaliteit.

Grote verschillen laat de Kroatische natuur ook zien. De Dinarische Alpen zijn gewoon hooggebergte, de lagere, groene flanken zijn qua vegetatie nauw verwant aan Italië. Aan de kust is het een mediterraan warme wereld met een kraakheldere zee vol prachtige eilanden die tot de mooiste in de hele Middellandse Zee moeten worden gerekend. In Kroatië komen drie werelden samen. Drie Europese beschavingen gebundeld in een heel klein maar zeer divers land. En rond de Kvarner eilanden is die wereld op z'n mooist.

Portugal

Portugal: wandelvakanties op maat

Wandelaars leren de stilte kennen. Niets doet meer met je dan de stilte
wanneer je te voet een verlaten landschap in trekt. Niemand weet beter
dan de wandelaar hoe agressief herrie is. Dat wil niet zeggen dat elk
geluid de stilte verstoort. Bepaalde geluiden horen bij de stilte. Een
zingende vogel hoort erbij, ruisend beekwater ook. Iemand die in de verte
hout kapt met een bijl verstoort de stilte niet, een jankende motorzaag
doet dat wel. Een voorbij puffend vissersbootje niet, een speedboot wel.
Stilte is subjectief. Stilte is relatief. Stilte is vaak nostalgie, een verlangen
naar wat was.

De Portugese eilanden, vér weg in de Atlantische oceaan, leveren wel-
dadige stilte in overvloed. Zelfs op Madeira, waar het aan de kust en
in Funchal lawaaiig is vind je haar. Hoog in het machtige, ruige gebergte
op weg naar hoogste top Pico Ruivo is het doodstil.Wanneer om je heen
plotseling de flarden wolken optrekken, zie je dat je midden in het rijk
van de stilte loopt, je dempt je voetstappen om haar niet te storen.
Op Faial heerst de stilte in de Caldeira, de krater die zijn naam heeft
gegeven aan alle kraters in de wereld.Als je geluk hebt, als er geen
wolkendek samenpakt rond de top, als je helemaal rond de gave krater
kunt lopen, ga je vanzelf fluisteren. Geen geluid mag de stille onbetreden
wereld daar beneden verstoren.

Tijdens de trektocht in de Algarve en in de Coimbra is het het moment dat

je de heuvels in het binnenland verlaat en de Atlantische oceaan nadert.

Je ervaart het bulderen van de branding als indrukwekkende stilte.
Stilte te over in het schistgebied in Midden Portugal. Geluiden uit een stil
geworden verleden komen tot leven, een non die hardop weesgegroetjes
bidt, rammelende melkbussen in een kar, de kerkklok klinkt elk half uur.
Authentieke stilte: hoogtepunt in Portugal en op de Portugese eilanden.
De National Geographic Traveler vindt dat ook en zet de Azoren al enkele
jaren boven in de lijst van topbestemmingen. Maar ook het overige
Portugal heeft nog veel streken waar steenboren en bouwkranen haar
nog niet hebben verjaagd. Ervaar het.

Spanje

Spanje & Canarische eilanden: wandelvakanties op maat

Mañana...? Geen Mediterraan land is in zo’n korte tijd Europees gewor-
den als Spanje. Het is alsof heel Spanje een face-lift heeft ondergaan,
alles lijkt nieuw, alles heeft een fraaier, luxer jasje gekregen. U komt
waarschijnlijk aan op een nieuwe luchthaven of een nieuw station en
anders wel op een die in de steigers staat. Zo vaak is het fraaie moderne
architectuur met ruime lichte gebouwen die het overvloedige zonlicht in
glas en marmer weten te vangen.Van de luchthaven zoeft u over gloed-
nieuwe wegen het weidse binnenland in.

Maar daar begint toch een ander Spanje. Het is godzijdank nog steeds
het land van uitgestrekte landschappen, eindeloze kurkeikenbossen,
majestueuze sierra’s en hier en daar een klein wit dorp. Spanje is het
land voor wie weg van de mensen wil zijn. Soms komt u ze tegen op uw
wandelingen:‘fools on the hill’ die zich hebben teruggetrokken in de verla-
tenheid, zonderlingen met een persoonlijke missie. Maar Spanjaarden zijn
ook Europa’s meest overtuigde feestvierders. Natuurlijk in de discotheken
in de badplaatsen, maar ook in het kleinste stadje mag men graag tot in
de kleine uurtjes gezamenlijk zingen, dansen, eten en het glas heffen.
Het feestgedruis blijkt zo makkelijk samen te gaan met strenge Spaanse
vroomheid. Spanjaarden houden hun religieuze feesten en tradities in ere:
la semana santa, de heilige communie voor de kinderen, de plaatselijke
Feria: foto’s, foto’s, foto’s ...

Andalusië is het Afrikaanse Spanje, bij helder weer is het continent al te
zien. Kijk om u heen, overal is het Moorse verleden aanwezig. Natuurlijk
in de mezquita van Cordoba en het Alhambra in Granada, maar ook in
het kneedbare klompje witte huizen tegen een helling in de Alpujaras
of in de ‘baños árabes’ in Ronda. Nu de Andalusiërs zich zekerder en
Europeser weten, durven zij hun Moorse wortels met meer overtuiging
naar voren te halen. U proeft het in de paella waarin vlees en vis harmo-
nieus samengaan, hoort het op het dorpsplein bij het jaarlijkse theater-
spel van ‘Cristianos y Moriscos’, voelt het tijdens de tochten die we
hebben samengesteld, het is het land van de harmonie.
Bienvenido a España !


Turkije

Turkije, wandelvakanties op maat

Hoşgeldiniz! Wees welkom in Turkije! Verlaat het Europese continent en ga met een grote sprong de Bosporus over. Ga dit immense land binnen vol nieuwigheden als bazaars, moskeeën, minaretten en veel kopjes thee. Loop de fascinerende wereld van de Ottomanen, Cariërs, Phrygiërs en Lyciërs binnen. Landschappen vol overweldigende schoonheid, met mensen vol ontwapende vriendelijkheid en met puur Turks eten dat keer op keer de papillen versteld doet staan.

Lycië, een gebied aan de zuidwestkust. Hier ligt de Likya Yolu, het Lycische kustpad, het eerste lange afstandspad van Turkije, meer dan 400 kilometer lang. In navolging van Alexander de Grote’s elitetroepen en Romeinse legionairs volg je de met grote platen gebaande heirwegen, oude kamelenroutes en onverharde weggetjes.

Een andere regio met dezelfde combinatie van grootse overblijfselen uit het verleden en een aangenaam heden is de westkust van Turkije, Carië. Het massatoerisme heeft er de stranden veroverd, maar nog geen 30 km. naar het binnenland is de wereld nog zonder pinautomaten, fast food restaurants en all-inclusive hotels. Wandelen betekent hier struinen tussen de zuilen van een reusachtige Apollotempel, in een grot prehistorische schilderingen bekijken of een prachtig beschilderde Byzantijnse rotskerk binnenlopen, zo maar, zonder hek of entreegeld. Lopen in Carië is pionieren.

Cappadocië wil zeggen wandelen in één van de meest bizarre landschappen ter wereld, dat woud van messcherpe piramides, afgeronde tufsteenkegels, honingraat aan grotwoningen, vermanende ikonen en groene slingervalleien.

Waar je ook loopt in Turkije, is het de boer op de ezel, de ober in het bescheiden restaurantje, de mevrouw die bezems verkoopt op de lokale markt, overal wordt je met zo’n hoffelijkheid en vriendelijkheid tegemoet getreden dat je er warm voor loopt. Dit land heeft veel dat Europa is kwijtgeraakt. Van harte uitgenodigd in Turkije.